Birini koşulsuz sevmekten nefret etmeye giden yol. Bir anda koca sevgi nasıl olurda nefrete döner? Bu komik değil mi?
Öfkenin seni tüketebilmesi komik değil mi?
Öfke tamamen seni yiyip bitirebilir.
Seni çiğneyip tükürebilir.
Darmadağın olabilirsin.
Pusulan kuzeyi göstermesine rağmen sırf nefret ediyorsun diye güneye mi gideceksin?
Daha da komik olan şey ne biliyor musun? Buna izin vermenin ne kadar kolay olduğu.
Güzel bir anının 360 derece dönüp nefret ve kinle beslenmesi saçmalıktır.
Bir anda her şeyin değişmesi çok komik.
Daha da komik olan, kimsenin ne yapacağını bilmemesi ama herkesin biliyormuş gibi hareket etmesi, sanki doğrusundan emin olması.
Sanki prova yapıyorlar. Değil mi?
Sanki bilinçaltında bu anı bekliyormuş gibi. Nefret etmeyi günlerce beklemiş gibi.
Öfkenin işleyişi komik değil mi?
Seni korku ve güvensizlikle besliyor.
Senin en karanlık yönlerini yaşıyor, yaşatıyor.
Öfkenle, nefretinle, her karanlık duygundan onu beslemeye devam ediyorsun.
ve suçsuz ormanları neden yeşerdiniz diye azarlıyorsun.
Tüm karanlık duygularını bir araya getirip tutarlı bir kütleye dönüştürmen var birde.
Ve işte böyle, sanki bir duygu dalgası sana çarpmış gibi. Sen tam olarak ne olup bittiğini anlayamayacak kadar sersemlemişsin.
Öfkenin bir insana bunu yaptırması komik değil mi?
Asker gibi davranmak.
Küçük kuklalar gibi davranmak.
Sürekli kaybedilen oyunu oynamak.
Hayat adlı oyunu oynamak.
Bu hayatın işleyişi komik değil mi?
Bir anda öfkeden üzüntüye geçiş yapmak çok komik değil mi?
Işın anahtarını çevirmek gibi. İstediğin an karanlıksın istediğin an aydınlık.
Dur bir dakika… bir anda, öfken gitti. Bu komik değil mi?
O kadar kırdın ve döktün.
Bu çok komik olmadı mı şimdi?
İşte buna da hüzün denir.
Duygularınla hareket edememen çok komik.
Öfke, üzüntü, mutluluk, suçluluk, tiksinti, sevgi, öfke, öfke ve yine öfke.
Ve
Aşk
Çünkü günün sonunda
Aşkın gerçekten her şeyden üstün olmasını anlamak çok komik.
Gerçekten farklıyız.
Güzel şeyleri görmek için karanlıktan geçmek zorunda kalıyoruz.
Buna inanmıyorum.
