Tanıştığımızdan bu yana geçen onca yıl boyunca her şeyi gördük. İyi, kötü, çirkin. Seni en kötü halinde gördüm ve hala en iyisi olarak görüyorum. Seni en savunmasız halde izlemek gördüğüm en güzel şeydi.
Sana hala aşık olduğumu bilmeni istiyorum. Daha önce söylediğin ya da yaptığın hiçbir şeyin seni daha az sevmemi sağlayamayacağını bilmeni istiyorum. Çünkü seni tanıyorum; Ne kadar zayıf hissettiğini biliyorum. Aşkı hak etmediğini düşündüğünü biliyorum ve bu doğru değil.
Hak ettiğin sevgiyi almaktan korkuyorsun ve öre yandan sevmekten de korkuyorsun. Çok yazık, çünkü senin sevebileceğin aşkı gördüm. Seninki kadar büyük bir kalbin insani olarak nasıl mümkün olduğundan bile emin değilim. Ama yine de dünyadan kalbini saklıyorsun. Ondan kaçıyorsun.
Kaçmak zorunda olmadığını söylemeye geldim. Bundan utanmana gerek yok. Sen sevmesi en kolay insansın. O kadar çekici ve karizmatiksin ki, insanlar seni sevmekten başka bir şey yapamıyor. Etrafın sevgi ile çevrili, ama yine de seviye karşı körsün.
Hayatımın amacının, varlığımın gerçek sebebinin sana ne kadar sevildiğini göstermek olduğunu düşünmeye başladım. Elbette, iyi olduğum şeyler var ama en iyi olduğum şey seni sevmek. Eğer aşk yoğunluğu için Olimpiyatlar olsaydı, fark ile kazanacağımı biliyorum.
Evet, birbirimiz için toksik olduğumuzu biliyorum. İşe yaraması için yeterince çabalamadık ya da belki de çok çabaladık. Belki de bu kadar zor olmamalıydı. Belki de iki insanın aşk için kim olduklarından ödün vermemeleri gerekiyordur. Ama bizimki kadar yoğun bir aşk olduğunda, bunun için her şeyi yapmaya hazır olursun. Her şeyi yapmaya değermiş gibi hisseder ve her şeyi feda etmeye hazır olursun.
Seni sevmek istemediğim günlerde bile seviyorum. Yıldızlara bağırırken bile, kim bu duyguyu yok etmemi söylerken bile, asla yok olmaz, hatta asla kararmaz. Hayatım boyunca beklediğim aşk bu. Asla kurtulamayacağım aşk. Birlikte öleceğim aşk bu.
Senden geri gelmeni istemiyorum, sadece sorarsan gelirim diyorum. Ve bilmeni isterim ki seni hala seviyorum.
