Bana gerçeği söyle, senin için önemli miydim? Yoksa ben sadece sana bir cümle içinde çizgi miydim? Bir sonraki en iyi şeye erişmeden önce bir duraklama mı? Ben sadece zaman geçirecek biri miydim? Senin için isimsiz bir surat mıydım? Davranışlarınızı böyle haklı kılıyor musunuz?
Bir insan olarak beni umursadın mı? Çünkü ben umursuyorum.
Çok fazla umursadım. Çok az umursadın.
Senin için önemli olsaydım, kendimi değersiz hissettirmezdin. Nerede durduğumu merak etmeden kalmam. Umarım bugün iyi bir gün olur. Gerçekten ulaştığın yer burası mı?
Önemli olsaydım bana nasıl hissettiğini söylerdin. Tamamen dürüst olurdun. Benden böyle büyük sırlar saklamazdın. Benden saklamak yerine hayatına girmeme izin verirdin.
Kendimi aptal gibi hissettirmemek için, soru soramıyorum. Açılmaktan korkuyorum. Çoktan bildiğim bir şeyi öğrenmekten bile korktuğum gibi.
Nazikliğimi zayıflık için aldın. Beni nasıl zorlayacağını biliyordun. İstediğini nasıl elde edeceğini biliyordun. Nasıl hissettiğimi biliyordun. Ve bunu kendi yararına kullandın.
Gerçekten ne yaptığını anlamadığını bile sanmıyorum.
Ne kadar acıya neden oldun.
Bana gerçeği söyle, senin için önemli miydim?
Sen benim için önemlisin.
Bu benim için şaka değil. Ben duygularımı saklamadım. Genelde bu duyguları uzaklaştırmaya çalıştım.
Beni zayıf bir noktada yakaladın.
Ve şimdi beni ezdin.
Bana gerçeği söyle, bu senin planın mıydı? Beni bağlamak için miydi? Beni istediğin yere götürmek için, beni kırmak için miydi?
Gerçekten umursarsan, büyürsün. Benimle bir yetişkin gibi konuşursun. Bana gerçeği söylersin.
Fakat eylemlerin kelimelerden daha yüksek sesle konuşuyor.
Ve cevabım bu konuda yatıyor.
Asla fark etmedim.
Ve bunu yavaşça anlıyorum.
Senin için önemli değildim.
